5-Niederländisch

Vanaf het begin staat water centraal in de caravan, waarom is er niets mogelijk zonder water?

Want zonder water werkt niets. Water is de belangrijkste stof van alle leven, de mens bestaat voor 70% uit water, na 5 dagen geen water gedronken te hebben is ieder mens dood. En dat is het sleutelwoord: tussen 60 en 70 procent van de mensheid heeft geen toegang tot drinkwater. Er zijn geen statistieken over hoeveel mensen, vooral kinderen, dagelijks sterven in soms wrede doodsstrijd als gevolg van vergiftigd water. Dit is momenteel het grootste schandaal van een mensheid die zichzelf “beschaafd” noemt en die over de materiële en financiële middelen zou beschikken om een einde te maken aan deze dagelijkse tragedie. De wereldwijde inspanning die nodig zou zijn om alle mensen in het laatste dorp van drinkwater te voorzien, zou minder zijn dan de huidige wereldwijde inspanning vanwege het coronavirus, dat in vergelijking slechts een fractie van de slachtoffers maakt. De weigering van de rijke landen om de slachtoffers van het gebrek aan drinkwater te helpen, lijkt op genocide door nalatigheid.

Waarom zijn er evenveel mannen als vrouwen?

Omdat er evenveel mannen als vrouwen op de wereld zijn. De hele quotadiscussie is een oplegging. Wie nog serieus wil discussiëren over het “aandeel” van de vrouw in wat dan ook, heeft nog niet begrepen dat het patriarchaat, het patriarchale denken, de centrale oorzaak is van de huidige crash van de wereldmaatschappij. Het accumuleren van eigendom denken is patriarchaal denken, vooral de materiële voorwaarde daarvoor, de onzin van het erven is primordiaal patriarchaal denken, waarvan de gevolgen ertoe leiden dat 1% van de mensheid bijna alles heeft en de meerderheid van de mensen bijna niets. Het gaat hier niet om een terugkeer naar het matriarchaat, ook al overheerste daar het eigendomsdenken, waarvan vele elementen kunnen worden overgenomen. Het gaat om een derde, een nieuwe, van zowel het emancipatoire overnemen van denken als handelen, die logischerwijze alleen gelijkelijk kunnen worden uitgewerkt. Of het nu ying yang is of dialectisch, zwart en wit of op en neer: het leven bestaat uit twee kanten, waarvan de levende uitdrukking vrouwen en mannen zijn. Als het gaat om het heroverwegen van de fundamentele vragen van het menselijk samenleven, “wat hebben we echt nodig?”, “hoe kunnen we de goederen van de wereld verdelen onder alle 8 miljard mensen op deze aardbol?” “hoe kunnen wij echte democratische besluitvormingsprocessen op alle niveaus organiseren?” en nog veel meer, het evenwicht tussen mannen en vrouwen, de spanning tussen hen, de energie die daardoor wordt opgewekt, hun liefde en verlangen naar een humane wereld en de man-vrouw verschillende uitingen daarvan, is een noodzakelijke voorwaarde, willen wij allen te zamen tot een even evenwichtig resultaat komen.

Waarom super-religieus en super-cultureel?

Alle religies, culturen en filosofieën hebben noodzakelijke, maar niet afdoende antwoorden gegeven op de elementaire vragen van het menselijk samenleven. Zij zijn onmisbaar als individuele identiteitsverlenende factoren, hun waarden vormen de basis van ons denken, maar als zij beweren voor alle mensen te gelden, leiden zij tot oorlog en wederzijdse vernietiging, het tegendeel van wat zij zelf beweren. Als er maar één God is, heeft hij alle godsdiensten en culturen geschapen, opdat ieder zijn eigen manier van bidden kan vinden, die bij hem past en om de waarden van zijn godsdienst in zijn handelen te verwezenlijken. Het gaat om de dialoog tussen culturen, vandaar de naam van de karavaan in het wereldwijde web; de verscheidenheid van mensen is de onuitputtelijke grootste rijkdom van de mensheid. Wanneer vrouwen en mannen uit alle culturen van de wereld samenkomen, kunnen zij niet alleen leren elkaar te begrijpen, maar elkaar ook onmetelijk verrijken.

Hoe gaat de Karavaan om met Eurocentrisme?

Eurocentrisme is domheid, parochialisme, eenzaamheid en gevestigde belangen. Het belachelijkst van al is het superioriteitsgevoel van de gulle “hulpverleners” die, om maar een voorbeeld te noemen, geld in de handen van de “arme Afrikanen” stoppen – ik heb tien jaar lang in Mali met eigen ogen de ramp gezien van de “ontwikkelingssamenwerking”, die in werkelijkheid een dictaat is om ontwikkeling tegen te houden – omdat de ontvangers van het geld gewoon lachen om deze idioten die denken dat ze “superieur” zijn omdat ze meer geld en betere wapens hebben: in werkelijkheid zijn zij de meerdere omdat zij beide culturen kennen en van beide profiteren; ontwikkelingsgelden zijn de bron van corruptie. Praten over “gelijke kansen” verraadt alleen de minachting van degenen die dat zeggen voor degenen tot wie zij spreken: zoals volwassenen die, pedagogisch correct, op hun knieën gaan als zij met kinderen praten. De eerste maatregel om hier verandering in te brengen zou zijn om alle fondsen op te heffen zonder vervanging, zoals Brigitte Erler al eiste in haar boek “dode hulp” uit 1989 en zoals Dambisa Moyo eiste in haar boek “dode hulp” uit 2014, en zoals Afrikaanse intellectuelen en economen al lang eisen. Afrika, om maar dit grimmigste voorbeeld te nemen, heeft geen hulp nodig. Hoe men zich tegenover het eurocentrisme het beste kan gedragen, heeft de president van Burkina Faso, Thomas Sankara, laten zien: hij lachte niet alleen de geldschieters uit, maar heel specifiek de Franse president Francois Mitterand – wat hij natuurlijk niet heeft overleefd. Eurocentrisme is een houding die alleen kan worden tegengegaan door een ander bewustzijn. Dit bewustzijn komt voort uit de ervaring te leven met mensen aan wie men zich superieur voelt. Deze ervaring kan schaamte voortbrengen; sta het toe en je oogst geluk. Dit is achter het idee van de caravan. Ieder van ons draagt resten van dit valse bewustzijn met zich mee, ook al zijn we van goede wil. Zelfs de slachtoffers van het eurocentrisme, die terecht de daders verachten. Wanneer slachtoffers en daders lange tijd onder existentiële omstandigheden samenleven en ideeën uitwisselen, kunnen zij deze ervaring opdoen. Een belangrijk deel van de Vredeskaravaan wordt gespeeld door artiesten die deze ervaring over de hele wereld verspreiden op 5 festivals. Aangezien een houding iets is dat gevoed wordt vanuit het onbewuste, kan zij niet veranderd worden met intellectuele kennis alleen, maar moet zij ook uitgedaagd worden op het niveau van het onbewuste. Kunst alleen kan dit doen.

Waarom moet de karavaan als een karavaan worden gerealiseerd en niet op een schip?

Een schip heeft een kapitein nodig, op een karavaan kunnen mensen samen de vorm van de gemeenschappelijke weg bepalen, en daar gaat het om. Dieren hebben een alfahond nodig, die, zoals wij sinds Konrad Lorenz weten, ook een mens kan zijn, en dat was Noach. Het verschil tussen dieren en mensen is dat mensen geen alfadieren meer nodig hebben, pas dan zijn ze mensen. Het feit dat alfa-dieren nog steeds het lot van de mens bepalen, is de reden waarom de mensheid naar de afgrond raast. Daarom zijn we nog steeds in de prehistorie. De geschiedenis van de mens zal pas beginnen als hij zich heeft losgemaakt van deze dierlijke oorsprong. De geschiedenis van de mensheid zal pas beginnen wanneer hij de uitvindingen die in millennia onder onuitsprekelijke inspanningen tot aan de Intelligente Technologie zijn gedaan, niet als machtsmiddel gebruikt, maar voor datgene waarvoor zij bestemd zijn: Zich zoveel mogelijk te bevrijden van het voor de natuur noodzakelijke werk en ieder van de 8 miljard individuen op deze planeet de grootst mogelijke vrijheid te geven om zijn persoonlijkheid en verscheidenheid ten opzichte van alle anderen te ontwikkelen: de verscheidenheid van de mensen is hun grootste rijkdom, de uitwisseling en kruisbestuiving de mogelijkheid tot diversificatie en bloei en ontwikkeling van hetzelfde, die voor ons vandaag nog onvoorstelbaar is. De zinloze vraag is niet of de mens als zodanig goed of slecht is, maar hoe hij zijn samenleven organiseert. Het is historisch hoog tijd dat zij eindelijk de mogelijkheid van dit samenleven beginnen te beseffen. De karavaan als de karavaan van de afgevaardigden van de mensheid is een eerste stap in die richting.

Wat zijn de fundamenten voor deze nieuwe wereld?

Deze moeten in de caravan worden besproken. Niemand, geen ideologie, geen godsdienst, en zeker geen goeroe of filosoof, hoe wijs hij ook moge zijn, kan deze alleen of in een kleine groep voorschrijven. Juist daarom moeten de voorstellen vóór de aanvang van de caravan worden ingediend, waar zij uitvoerig zullen worden besproken. Ik heb bijvoorbeeld voorgesteld om terug te keren naar de oorsprong van de Griekse democratie. Sinds het begin van de vorige eeuw bestaat het idee van de democratische organisatie van de mensen, waarvan de filosofe Hannah Arendt zegt dat het de natuurlijke vorm van menselijke organisatie is, die zich als het ware automatisch vormt, zodra de macht verdwenen is. Het beroemdste voorbeeld is Kronstadt – de vernietiging van deze ontwikkeling door de Sovjets was het einde van de revolutie en haar grootste misdaad. De zelforganisatie van het volk tijdens de opstand in het getto van Warschau, die zelfs onder deze omstandigheden tot een vrolijke culturele bloei leidde, is een ander voorbeeld. Er zijn ook anarchistische ideeën en nog veel meer: dit alles wordt gedurende een lange periode samengebracht en besproken. Tegelijkertijd is de cultuur van de dialoog noodzakelijk voor de dialoog tussen culturen. Dat betekent: niet proberen de ander van het eigen idee te overtuigen, maar het eigen idee aanbieden, naar de ander luisteren en erover nadenken met een eerlijke bereidheid het eigen idee te veranderen als dat nodig is. Dat is het moeilijkste wat er is. Ik ben al 10 jaar getuige van deze cultuur van dialoog in Mali en daarom hou ik van de mensen daar.  Zij zijn mijn rolmodel en deze cultuur van hen, die duizenden jaren lang gegroeid is, geeft mij de bevestiging dat alle mensen op deze wereld daartoe in staat zijn.

Hoe kan ik rechtstreeks en actief betrokken raken?

Stel vragen en moedig financiering aan.

Het werk van de mensen in de karavaan bestaat erin de vragen te beantwoorden die van tevoren zijn opgesteld. Het verder ontwikkelen van de vragenlijst is de meest urgente taak die nu en wereldwijd kan worden aangepakt dankzij slimme technologie . Het hele project staat of valt met de ontwikkeling van deze vragenlijst. Hier kan de onafhankelijke samenwerking van mensen van over de hele wereld beginnen. Hier kan, zonder verdere inspanning, het bewijs worden geleverd dat overheersingsvrije samenwerking van mensen uit de hele wereld mogelijk is. Dit omvat ook de vertaling van de website in zoveel mogelijk talen, die tot nu toe alleen door automatische programma’s werd gerealiseerd. De lingua franca van de caravan moet Engels zijn, maar dit kan niet van iedereen worden verwacht, en daarom zijn vertalers een elementair onderdeel van het geheel. Dit interview is tot stand gekomen doordat mensen uit Istanbul, Tunis, München en Bamako hebben samengewerkt – de rest is welkom om verder te gaan.

De financiering van ongeveer 250 miljoen euro is peanuts voor de grote industriële bedrijven van deze wereld. Het initiatief bestaat per slot van rekening al sinds het begin van het millennium. De Duitse minister van Financiën en Economie, Wolfgang Clement, wilde dit bedrag samen met mij bijeenbrengen van 10 industriële ondernemingen, maar dit werd verhinderd door de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken, Joschka Fischer. Het blijft een feit dat deze wereldinspanning niet door één persoon of één bedrijf moet worden gefinancierd, maar door ten minste tien. Wolfgang Clement was het met mij eens dat de wereldvredeskaravaan met name Duitsland de kans zou geven een deel van zijn historische schuld in te lossen. Iedereen die de gelegenheid heeft om deze ideeën onder de aandacht van de besluitvormers te brengen, kan bijdragen tot de verwezenlijking ervan.

Waarom is er geen andere weg dan een participatief initiatief van onderaf?

Omdat de structuren van de organisatie van het samenleven van de Karavaan, ontwikkeld en gerealiseerd op de Karavaan, model moeten staan voor de structuren van het samenleven van de mensen in de wereld. Ieder voorschrift van bovenaf zou leiden tot een reproductie van de machtsstructuren die men juist wil afschaffen. Het gaat om niets minder dan het beëindigen van de overheersing van mensen over mensen. Ik kan niet meer luisteren naar dit gepraat over “mensen zijn slecht” enz. Onder de gegeven omstandigheden heeft de meerderheid van de mensen geen andere keuze dan net zo slecht te zijn als de alfatianen die hen dit laten zien. Mensen leren door imitatie, dus moet hun een ander model worden aangeboden om te imiteren; de meeste mensen leggen zich neer bij de overweldigende macht van de menselijke machtsalfaten, die inderdaad in de meerderheid slecht zijn. De cultuur van dialoog die in de Karavaan wordt beoefend, de verwezenlijking ervan op kleine schaal, de bevestiging dat deze cultuur van dialoog wel degelijk mogelijk is, ook al is zij het moeilijkste wat er is, zal aan de rest van de wereld worden voorgesteld tijdens de vijf festivals die tijdens de Karavaan zullen plaatsvinden en zal worden uitgezonden naar de hele wereld, met het verzoek haar na te volgen. De omkering van de huidige structuren van boven naar beneden, het voorbeeld en model van de gerealiseerde mogelijkheid van samenleven van onderop is de weg en het doel van de karavaan.

Waarom is het drinkwaterinitiatief de opmaat naar de karavaan?

Want het zou een misdaad zijn, zowel politiek als geestelijk niet te rechtvaardigen, om na te denken over de basisbehoeften van de mens en de bevrediging daarvan, zolang talloze mensen, vooral kinderen, in doodsnood sterven omdat de rest van de mensheid hen niet in staat stelt te voorzien in de allereerste basisbehoefte van alle leven, drinkwater, hoewel dat wel zou kunnen.

 

Dr. Milena Rampoldi vroeg Christof Wackernagel